Último día por Salou

Hoxe levantámonos tarde xa que onte fomos de festa, este día é para pásalo ben e gozar do que non gozaramos ata agora. Pola tarde todo o equipo foi á piscina e falamos co monitor para que nos deixara xogar ao wáter-polo, xa que tiña as porterías alí, e así foi. Fixemos tres equipos e o que chegara a 10 vitorias gañaban unha trofeo pequeniño do hotel. Aínda que o meu equipo tivo mala sorte no torneíño de volei, neste de wáter-polo gañamos, e recibimos o trofeo da mans do monitor da piscina, aínda que o obxectivo principal era pasalo ben. Pero, ¿que queredes que vos diga?, gañalo foi mellor aínda. 

Quedaban poucas horas para marchar, fomos ós nosos cuartos a preparar a mochila para a volta a casa. Por último, fomos todos xuntos a tomar algo a un bar de Salou. 

No hotel, ao baixar as maletas, ía un pouco triste porque o que vivín estes cinco días en Salou gustoume moito: piscina, praia, saír, os partidos, o compañeirismo... Pero quédome co positivo e é que o pasei moi ben e que gañamos un torneo internacional de fútbol base. 

Aquí vos deixo unhas imaxes das paradas que fixemos polo camiño ata Galicia:

Eu son o segundo comezando pola dereita, arriba.

Rubén xoga a final da Costa Daurada Cup

Hoxe é a gran final do torneo contra o Sant Andrew, imos con ganas de gañar a final xa que se chegamos ata aquí foi con moito esforzo e vontade. 

De camiño ao campo de fútbol,eu polo menos, ía nervioso, pero puxen música para motivarme e así deixar eses nervios atrás. Ao chegar ao campo mandáronos para os vestiarios, e alí os adestradores Rubi e Lema déronos unha charla agradecéndonos a tempada que estabamos a facer. Para rematar a charla, dixéronos "que as finais non se xogan, as finais se gañan", e así motiváronos máis do que estabamos. 

Cando saímos quentar ao campo xa estaban eles, que levaban 10 minutos máiss do normal quentando, iso a nós nos sorprendeu porque todos os equipos soen saír por iguais. O primeiro foi ir facéndonos unha idea de como eran tacticamente xa que no físico son todos moi altos.

Comeza a final e empeza quente, como todos os partidos que xogamos porque aquí, poucos xogan ao toque, se non ao corpo á corpo. Na primeira metade foi un pouco aburrido porque a penas houbo ocasións, e os dous porteiros non tiveron traballo.

No descanso estivemos falando entre nós que había que probar ó porteiro e así foi.  A segunda metade comeza con mellor pinta para o Porriño, xa que agora estamos tocando ben o balón, probamos tiros desde fóra da área e o porteiro parece un pouco inseguro e así seguimos coa mesma idea, de seguir tirando cando teñamos opción. Cando faltaban 10 minutos, tiñamos un córner a favor, fun eu a quitar o córner pero despexaron os defensores do Sant Andrew. Por sorte o medio centro do meu equipo colleu o rexeitamento, disparou e meteu, e fomos todos como tolos a celebralo, tirándonos uns por riba dos outros. Despois o adestrador nos dixo que non atacásemos que nos preocupáramos por defender, e defendemos como cans os últimos minutos. Iso deu o resultado do gran torneo... fomos campións! E o celebramos polo alto!

Pola tarde, a gozamos na praia de Levante xa que sería o último día de praia porque ao día seguinte á noitiña marchabamos para Galicia.

Terceiro día de Rubén en Salou

      O mércores pola mañá tiñamos que xogar un partido de fase de grupos pero como quedamos primeiros xa non o xogamos, e así descansabamos para xogar as semifinais da Costa Daurada Cup contra o equipo anfitrión do torneo, o Cambrils FC. 
     
     O partido foi moi disputado entre os dous equipos xa que se decidiu nos últimos minutos metendo un gol de cabeza, e iso que é o meu punto máis débil, gañando o partido por 3-2. Ao día seguinte tiñamos a ansiosa final do torneo e íamos a por todas.

      Pola tarde fomos todos xuntos á praia de Levante a pasalo ben, mellor non se podía estar, porque a auga estaba boísima, podías estar tranquilamente nela, non coma na costa atlántica que a auga está demasiado fría. O único negativo é que a area estaba pero que moi quente, porque se quedabas 5 segundos se che cocían os pés por debaixo. Máis tarde, contra a noitiña, xogamos un partido de volley facendo equipos de 3 con 6 xogadores e  aos primeiros que acadaban 5 vitorias os adestradores lles invitaban a algo, pero por mala sorte o meu equipo non gañou. 
     

       
      Ao chegar o hotel démonos unha boa ducha para despois saír de festa. Despois de cear quedamos na entrada porque os adestradores tíñannos que dicir algo. Nese momento todos pensamos o peor, e así foi, dixéronnos que non se podía saír porque tiñamos a final as 10:00 h e se saíamos íamos perder, e non merece a pena chegar á final e perdela. 

      Nós estabamos un pouco fodidos xa que tiñamos a idea de saír pero respectamos as palabras dos adestradores, e así foi, descansamos para gañar o torneo.

Comeza o torneo de fútbol en Salou

      O segundo día en Salou xa tivemos que madrugar para ir xogar os primeiros partidos do torneo de fútbol.

       O primeiro partido xogámolo as 10 da mañá, gañando 3-2 a un equipo de Salou. Foi un partido difícil, disputado e con moitísimas faltas. O seguinte xogámolo as 12h e o  resultado foi 4-2 ao noso favor contra a uns brasileiros que pasaban todos do metro oitenta, pero que co balón non eran tan bos como nós esperabamos, xa que so tiñan 4 ou 5 xogadores moi bos. Ao gañar os dous partidos estabamos practicamente clasificados e iso que nos quedaba un partido de grupos para o día seguinte.

http://www.futbolsalou.es/slideshow/imatge2/image

     Ao chegar ao hotel xa fomos directos ó comedor a gozar da comida e pola tarde fomos todo o equipo a dar unha volta pola cidade. 

    Pareceume todo precioso: edificios, camiño ao lado da praia, grandes tendas, etc. Pero sen dúbida o que máis me gustou foi a praia. Nada máis chegar ao hotel o primeiro que fixen foi tirarme na cama do canso que estaba, e a durmir para estar fresco no partido do día seguinte.     

https://www.google.es/search?q=campo+de+futbol+en+salou&source=lnms&tb

Outra viaxe real: Rubén vai a Salou co Porriño Industrial

No último verán fun de viaxe co meu equipo de fútbol, o Porriño Industrial, a Salou. O noso obxectivo era pasalo ben e tentar gañar o torneo de Costa Daurada Cup.

Nada máis chegar, o primeiro foi instalarnos no hotel "Sol Costa Daurada". Pareceume impresionante o grande que era. Dividíase en dous edificios, con magníficas vistas á enorme piscina, terraza nas habitacións, ximnasio, sala de xogos, jacuzzi etc. A comida do hotel era  realmente deliciosa e moitas veces só estabamos desexando que chegara a hora do almorzo, comida ou cea.

http://photos0.hotelsearch.com/0001/9580/sol-costa-daurada-vila-seca_big.jpg

Esa primeira tarde a pasamos gozando da nosa espectacular piscina xa que tiñamos un monitor que nos propuña xogos, como por exemplo o waterpolo, etc. Máis tarde, fomos todos xuntos ao centro de Salou a entregar a inscrición do equipo para poder xogar o torneo. Pola costa vimos que había unha gran praia e polo centro moitísima xente de paseo ou de compras. 

http://media03.tvtrip.es/partner/3/6/356.jpeg

www.brisasol.com/resources/ac6c48e1c.jpg