Chicas USA, día 5 en Barcelona ♥

Molt bones de nou!

Xa estamos de volta con unha nova entrada, en esta ímosvos contar o noso quinto día, que para non variar éche moi movidiño. Imos alá! 

Día 5, xoves 10 de abril.

Esta mañá tardamos bastante en espertarnos xa que a noite anterior saíramos. A verdade é que todo o mundo chegou tarde ao almorzo por quedarse durmido. Cando chegaron todos pasamos ao comedor onde almorzamos e comemos ata fartarnos xa que de tanta troula tiñamos fame.
Despois do almorzo déronnos un rato para prepararnos xa que íamos pasar todo o día na praia.

Andrea e Mar tras terminar o
paseo en vela e kayak

O noso plan de hoxe era do máis activo. Pasamos o día n praia de Vilanova i La Geltrú onde, pola mañá, fixemos vela, kaiak, e, pola tarde, fútbol e voleibol. Dende o noso hotel, Ramblas Miramar, ata a praia de Vilanova i La Geltrú había uns corenta minutos de viaxe, e como de costume Sergio e Lois seguían deleitándonos coas súas fermosísimas voces.
Ao chegar os monitores dirixíronnos ata un sitio onde gardaban os traxes de neopreno e alí puidemos cambiarnos e polos. Unha vez vestidos fomos ata a praia e dividímonos en dous grupos, un para facer kaiak e outra para facer vela.

A nosa queridísima caixiña de pic-nic

A min e a Laura tocounos primeiro ir en kaiak.  Tivemos que pornos por parellas para que nos fora máis fácil movernos pola auga. Antes de poder subirnos neles, os monitores explicáronnos como debiamos facer para movernos máis rápido e sen facernos dano. A verdade é que non parecía moi difícil pero resultounos un pouco complicado ao principio, aínda que despois foinos bastante fácil.
Andrea, como estaba noutro grupo, fixo primeiro vela e logo kaiak. A Laura tocoulle ir de parella con  Ainhoa e a min tocoume con Rodrigo. A verdade e que ir en kaiak cansa bastante xa que non paras de remar. Estivemos  uns corenta minutos aínda que paramos un chisco. 
Despois de que xa pasara unha hora tivemos que cambiar á vela. A Andrea, na primeira quenda de vela, tocoulle con Marisé, María, Mar, Isa e Nerea, e a min tocoume con Laura, Ainhoa, Tamara, Héctor, Lara e Blanca na segunda quenda. Despois de vinte minutos navegando, preguntámoslle ao monitor se nos podiamos tirar a auga porque ía algo de calor e xa que estabamos alí había que aproveitar. O monitor díxonos que estábamos un pouco tolos porque a auga estaba bastante fría aínda que a nós non nos importou e tirámosnos de todas formas. 
Gustounos moito ás tres ir en vela,  xa que era moi relaxante e non tíñamos que facer gran cousa, e como ben sabedes somos moi vagas. Pasada unha hora volvemos á praia.
Unha vez reunidos volvéronnos levar a onde nos cambiáramos anteriormente para que puidésemos quitar o traxe e darnos unha ducha.

De troula no Nicky's!

Nada máis terminar dirixímosnos ao autobús para coller as nosas caixas de pícnic e ir ata o parque que se encontraba ao lado da praia. No noso pícnic había dous sándwichs, unha botella de auga, chocolate, un batido, algunha peza de froita e pouco máis. A verdade é que se estaba moi ben tirados no chan, á sombra e comendo e ata aproveitamos para botarnos unha sestiña.  
Chegadas as catro fomos ata praia. Volvéronnos a dividir en dous grupos, un para xogar ao fútbol e outro para xogar ao voleibol e logo cambiar. Como xa sabedes, Andrea tiña mal a man e polo tanto só puido xogar ao fútbol (mentres xogaban o volei, os profes convidáronna a tomar algo con eles). Foi unha tarde do máis divertida xogando e pasándoo ben todos xuntos. 

Laura e Sebi en na discoteca Nicky's

Cando xa se facía de noite, os profesores dixéronnos que nos tíñamos que ir para que nos dera tempo a chegar ao hotel e cear. Tardamos corenta minutos en chegar o hotel e a maioría estabamos durmidos, aínda que como debedes de supor, Sergio e Lois non paraban nunca de cantar!
Nada máis chegar ao hotel déronnos apenas dez minutos para subir ás habitacións e baixar a cear. No comedor, como todas as noites, estaban os anciáns aos que sempre lles puñan música e non paraban de rir e bailar. De feito, Lois chegou a bailar cunha muller que a pesar de ter os seus anos era moi divertida e movíase moi ben. 

Ao contrario dos outros días puidemos saír por aí de troula. A noite comezou no "Nicky's" onde nos atopamos rapaces e rapazas da nosa idade e de máis, de distintos sitios cos cales fartámonos de bailar. O dono da discoteca, que a verdade estaba un  pouco mal da cabeza, era máis ca divertido e tamén bailou moito con nós. Iso si, de vez en cando íamos ao "On Sempre" que era xa como noso, ademais levabámosnos tamén moi ben co dono, Toni.
Non sei moi ben a que hora chegamos ao hotel, iso si, todos estabamos moi felices. Foi unha noite inesquecible e divertida que lembraremos sempre.

Bueno xente, ata aquí a nosa entrada, espero que vos gustase e que queirades ver como acaba esta excursión tan divertida. Adeu :)

Marisé e María fan de deportistas

A festa do día anterior estaba empezando a pasarnos factura a todos, as nosas cariñas de sono eran terribles pero aínda así había ganas de explorar todo o que nos quedaba por ver.

Como durante toda a viaxe toca levantarse as 8:45, darse unha duchiña rápida para despexar mellor e chegar tarde ao almorzo no caso de que sexades Marisé, Nerea e Laura F.

Este día tivemos o mellor almorzo de todos, unhas napolitanas pequechiñas recheas de chocolate, cunha capa de mel moi fina por riba que te subían ao mesmo ceo cando entraban en contacto co teu padal. Tamén había zumes que... moi ricos non estaban, pero quitaban a sede.

Veña, en marcha! Subimos ao bus cara Vilanova i la Geltrú, porque íamos  facer unhas sesións de vela, kayak, fútbol e volley.  Chegamos alí, estábase de marabilla, así que, todos nos dispuxemos a mudarnos e pór os nosos bañadores, algúns tamén puxeron traxe de augas para non ter frío na vela e no kayak. 

Por sorte, a nos as dúas metéronnos no mesmo grupo e, dentro dese grupo, dividíronnos entre mozos e mozas para dar un relaxante paseo en vela polo mar. Tiñamos que estar un pouco atentos ao funcionamento da vela, pero nós estabamos feitas unhas expertas xa.  O noso monitor era moi amable e bastante divertido, informounos de que ao lado da praia estaban facendo unha discoteca moi grande, que promete moito. A todo o grupo nos gustaría volver para vela xa acabada e probar as súas bebidas e demais. 

Coa brisa mañaneira adentrámonos no mar con aquel "cachibache" que comezabamos a coñecer, o aire dando nos nosos cabelos sentaba tan ben que nos daban igual o resto das actividades, se por nós fose quedabamos coa vela todo o día. Entre conversa e conversa, pasóusenos o tempo voando e xa era hora de chegar á beira e facer o cambio de grupos. 

A segunda actividade do día consistía en facer unha pequena ruta en kayak por parellas. As nosas eran Isa e Mar, pero hai que dicir que Marisé e Isa eran as mellores. María e Mar só intentaban chegarnos aos talóns, a verdade é que aquilo tiraba dos brazos que daba gusto, se chegamos a practicalo unha semana máis acabamos fortísimas. 

Rematamos a xornada de actividades da mañá, collemos o noso pícnic e fomos comer a uns xardinciños que había alí e entre parvada e parvada, moitos quedamos durmidos. Esa sesta deunos a vida a todos.

Poñémonos en pé, volvemos formar os grupos e veña, a facer un pouco de volley para mover o corpo, hai que admitir que o noso grupo non era o mellor de todos pero aínda así logramos gañar varias veces e con moitísimo estilo. A todos nos encantaba aproveitar o brando chan para tirarnos e facer o parvo sen mancarnos. Despois, toca fútbol do cal non imos falar demasiado porque en vez de fútbol andabamos a troulear coma nenos pequenos todos. Por último, mergullo rápido, duchiña nos vestiarios e de volta para o hotel que tocaba ir de festa.

Como tiña que ser preparámonos todos; modeliño por aquí, modeliño por alá, todos guapísimos como non podía ser menos, ceamos e ala! Por fin chega o momento da festa, o máis esperado do día, o Nicky's e o On Sempre estábannos esperando e non lle podíamos fallar. Cada un collía aos seus amigos e ía dar unha volta antes de meterse nalgunha das discotecas sen esquecer que as 11:30 h tiñamos reunión cos profes.

Despois desa voltiña xa tocaba, primeira parada: On Sempre. Alí ti puñas a canción que desexaras e a verdade é que o maior éxito foi a do ''maridón". Parecíamos tolos pero non importaba, bailamos todo o que puidemos, algúns intentaban ligar cos mozos e mozas e outros simplemente se rían dos demais, foi divertidísimo. 

A noite era curta e o noso tempo no On Sempre estábase demorando demasiado, así que decidimos ir cara o Nicky's. Esperamos unha pequena cola na entrada e xa, con moitas ganas metémonos alí. Que grande era! Luces por todas partes, unha música que te movía ela soa as pernas para bailar e un dono que daba gusto falar con el. Chegan as 2 da noite e os nosos queridos profes, que non tiñan o noso aguante (coitados!) querían volver para o hotel, como podedes supoñer nós non nos queriamos ir pero non tiñamos outra opción así que marchamos. 

Xa no hotel cada un organizou a súa noite, todos planeabamos a nosa fuxida da habitación con gran esmero para que os profes non se deran conta, pero ao final eramos do máis escandaloso que había. Ímosvos contar unha boa anécdota: ese día, unhas compañeiras chegaron da festa e, para non facer ruído máis tarde ao abrir a porta, puxeron un zapato. Despois desvestíronse e ao momento notaron que se fora a luz, acercáronse á zona onde se pon a tarxeta para ter electricidade e non estaba, o Curi quitáralla! Foi unha boa maneira de pillalas.

3º Día Barcelona Junior y Christian

Día 3. Saímos cara o Delta do Ebro, as 9:20 collemos o pícnic na recepción do hotel e fomos ao autobús. A viaxe fíxose moi longa ata coller ós guías nunha peaxe. Foi moi agradábel estar con eles. Despois de 30 minutos chegamos a L'Ampolla onde vimos a costa e compramos comida e bebida e de aí ata ao Parque Nacional do Ebro. Baixamos do autobús e andamos pola costa mirando a zona do parque. Seguimos camiñando e chegamos á praia onde tiramos unhas fotos de grupo, pero antes subimos a unha especie de miradoiro para ver a lagoa do parque e observar as distintas especies.

Volvemos sobre os nosos pasos ata o autobús e puxemos rumbo ao Delta do Ebro, onde comemos nuns bancos o pícnic que colléramos no hotel. Os profesores comeron no restaurante cos guías. Nós xa tiñamos rematado de comer e eles botaron alí dentro máis dunha hora! Despois, estivemos esperando o barco para dar un paseo polo río e fixemos tempo xogando ao "pañuelito". Por fin chegou o barco que nos levaría polo Ebro. Á ida o guía íanos explicando todo do Ebro pero á volta puxo música e todos os que estaban abaixo subiron para bailar enriba do barco e dalo todo. Cando chegamos á terra, collemos o autobús, deixamos os guías e fomos para o hotel.

Subimos ós cuartos, collemos unha pelota e puxémonos a xogar un pouco ao fútbol antes de ir cear. Despois subimos as habitacións, cambiámonos e marchamos de festa toda a noite. Pasámolo xenial aínda que os profesores nos puxeron de hora de regreso as 4 h.

Os "garotos" paséanse polo Delta do Ebro

Segunda mañá en Calafell e segundo madrugón (esta vez máis cedo, xa que na rúa, debaixo nosa había unhas vellas a falaren como se estivesen a vender peixe).

Levantámonos para ir ao Parque Natural do Delta do Ebro. Tivemos que viaxar arredor dunha hora en autobús ata chegar a L'Ampolla, nome que como era de esperar, sorprendeunos moito. Descansamos un cuarto de hora na pequena vila e despois fomos ata unha zona de praia, aínda que non tiña area... E alí un garda forestal cunha acompañante explicounos a historia desa paisaxe e o seu ecosistema, ensinándonos a zona dende un miradoiro e dándonos a coñecer especies de animais autóctonas e diferentes formas de cazar aos animais que alí vivían.

Logo, ao mediodía, collemos a cesta de pícnic e comemos ao lado de un pequeno peirao do Ebro, e agardamos moito tempo ao barco no que íamos facer unha ruta guiada. Nese tempo, algúns de nós, estivemos xogando ao "pañuelito".

Saímos do porto cara á desembocadura do Ebro, mentres un guía nos ía explicando cousas interesantes da zona de L'Ampolla. Cando chegamos á desembocadura, demos volta e nos puxeron música, coa que nos motivamos e bailamos  como tolos.

De volta no porto, tivemos que coller o bus para que durante o camiño, os guías nos explicasen as paisaxes. Logo, deixámolos nunha peaxe e fomos ó hotel.

Despois de cear, preparámonos para o noso primeiro día de festa en Calafell. Estaban todos vestidos coma se fose fin de ano, aquilo parecía unha gala. Atopamos un bar chamado "On Sempre" ao que fomos antes de entrar na discoteca Nicky's, da que nos marchamos a durmir á 1h.

3º día de excursión por Laura e Sandra

Xa estabamos a martes 4 de abril, o cansazo xa ía desaparecendo. Como todos os días baixamos almorzar e logo subimos coller as cousas para marchar, pero antes de saír do hotel déronnos unha caixa coa comida, ese día comíamos de pícnic!

O noso querido chofer Juanma estábanos esperando onde sempre, esta vez para levarnos a unha visita guiada polo Parque Natural do Ebro. Miramos campos de arroz e leváronnos a praia do Arenal, nome que non entendemos, porque todo era pedra.

Fomos coas nosas caixas a comer ao carón do Ebro, onde houbo algún que outro "trapicheo" cos batidos de chocolate e a crema de cacao, sabían tan ben! Mentres esperamos a que chegase o barco cada un fixo diferentes cousas; algúns xogaron ó "pañuelito", outros tiraban fotos... Rodrigo aproveitou o tempo durmindo a sesta enriba dunha mesa, vaia durmiñón! 

Cando por fin chegou o barco subimos todos emocionados, pero ó principio fíxose aburrido e ía bastante frío. Á volta puxéronnos música e xa vos podedes imaxinar a festa que montamos naquel barco! Chegamos ó noso destino e volvemos subir ó bus, como sempre.

Estábamos desexando ducharnos e prepararnos para saír de festa, mentras uns se preparaban outros foron ir ver onde había locais para ir esa noite. Trouxeron papeis para ir o "On Sempre". Para sorpresa nosa o dono do pub era galego. Fomos primeiro a ese, pero non nos gustou moito e encontramos outro, chamado "Niky's".

Estivemos alí ata a 1:30, porque os profes nos fixeron marchar porque había que levantarse cedo. Chegamos ao hotel, pero viñamos de festa e non tiñamos ganas de durmir... O Curi e Chefa quedaron no corredor vixiando, pero pouco tempo... O que pasaba é que nós non sabíamos si estaban ou non, así que a ver quen era o primeiro valente que abría a porta!! Despois de que un a abrira e nos comentara polo grupo de WhatsApp que non había ninguén, xa a abría todo o mundo... Vaia circo montamos a esas horas polos corredores!!!

O Delta do Ebro espéranos!!

3º Día da viaxe: Comezaba a ir todo demasiado rápido, as ganas de que o tempo se parara e non se móvese ían aumentando cada día.

Como de costume, actívanse todos os despertadores as 8:30 h para estar no almorzo a menos cuarto, menos o de Marisé, Nerea e Laura, que debía de soar a menos cuarto porque, como xa vos contamos, chegaban sempre coas sabas colgando. 

Tras as actividades de aseo e limpeza necesarias, baixamos tomar o primeiro aperitivo do día e deseguido marchamos cara o Parque Natural del Delta del'Ebre.

O mellor de ir en bus era que polo camiño podías recuperar as horiñas de sono que perderas durante a noite... porque alí facíase de todo menos durmir; uns xogaban as cartas, outros facían xogos, e outras simplemente quedaban pechadas na terraza porque a súa compañeira de habitación as botou fóra por falar demasiado e non deixala durmir. Digamos que aquilo era una excursión de tolos perdidos!

Xa chegaramos ao noso destino e corría unha brisiña matadora para o corpo. Abrochamos as nosas chaquetas casi ata aforcarnos e dispuxémonos a escoitar a explicación do noso guía sobre todos e cada un dos recunchos daquel fermoso lugar. A verdade é que non se pode dicir que fora divertido porque a maioría de nós estabamos xa baixando as pálpebras e collendo o quinto soño. Cando rematou de falar, fixemos dous grupos para ir ao miradoiro e, mentres uns subían, os outros facíamos o parvo nun tronco, donde hai que contalo, o noso querido Curi chegounos cunha boneca toda espeluxada, sen un ollo e medio mutilada, por detrás, dándonos un susto de morte.

No miradoiro explicáronnos máis que nada a orixe do río e algo sobre as incribles plantacións de arroz e despois diso, e unhas cantas fotos, leváronnos ao areal, unha especie de praia sen area e todo pedras, onde unha de nós case cae e deixa alí toda a cara.

Sobre a unha do día déronnos a nosa comida pícnic que mais que quitarche a fame dábache máis. Comemos alí, ao pé do río, vendo como pasaban todos os barcos; iso si, o noso non daba chegado por ningures. Tivemos que esperar un montón de tempo por el e por iso sobrounos tempo para explorar toda a zona e facer unha chea de cousas.

O noso círculo de amigos estivemos no embarcadoiro. Deitábaste alí e as poucas oliñas que había dábanche unha especie de masaxe. A parte diso, nun momento no que miramos a todos aburridiños perdidos, a Marisé ocorréuselle propoñerlle aos profes uns xogos. O xogo elixido foi "o pañuelito", mozos contra mozas.

A cousa estívovos ben disputada, pero temos que confesar que nos daban tanta peniña que os deixamos gañar, coitados! Non queriamos miralos chorar, que xa tiñan bastante.

Tamén xogamos cun canciño, que de canciño non tiña nada porque pouco máis e era da altura de Marisé (non é moi difícil). Despois de medio ano alí esperando, chega o noso barquiño, baixan os individuos que estaban nel e un deles mándalle unha namoradeira mirada a nosa encantadora Ainhoa. Ela case cae morta de amor, pero vaia, nós seguimos subindo e acomodándonos nos asentos...

Da ida non vos imos contar moito porque non é demasiado interesante pero é necesario que saibades a festa que montamos naquel barco na volta, parecia que íamos envorcalo con todo o movemento que lle demos.

  

Cando chegamos ao lugar de embarque estabamos todos entusiasmados por saír de festa esa noite. Estivemos un montón de tempo preparando os nosos modeliños. Ceamos e xa rapidamente, fomos buscar discotecas e pubs. O primeiro que coñecemos foi o ¨ON SEMPRE¨ cun camareiro moi amable chamado Toni, que quería que Marisé fora a súa camareira... Logo un mozo, dono da discoteca de Nicky`s, viu falar con nós para que fóramos ao seu local onde coñecemos moitísima xente de diversos lugares e o pasamos mellor que nunca. Fixemos tanta festa que ao día seguinte case nin nos levantamos das camas. Foi un gran día.